tibatiba aku rasa sayu..
aku rindu suaranya..
aku rindu gelaktawa nya..
aku rindu amarah nya..
aku rindu nasihat nya..
aku rindu senyuman nya..
aku rindu gurau senda nya..
aku rindu kaseh sayang nya..
aku rindu segala gala nya yg ada pada dea.
dan tibatiba aku tersedar..
aku sudah kehilangan nya.
aku rasa baru semalam aku melihat senyuman nya dalam menahan kesakitan.
hilang segalanya sekelip mata..
tanpa sempat aku merasa sepuas puasnya..
Ya Allah....kau tempatkan lah rOh abahku d kalangan Orang yg beriman..kau ringankan lah azab nya..sesungguh nya beliau sudah byk terseksa d dunia ini Ya Allah...alfatihah..
dan aku harus lebih tabah.jangan menanges intan!